باز براى توضيح بيشتر مىافزايد : « كار تو فقط انذار كردن كسانى است كه از آن مىترسند » ( * ( إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها ) * ) . وظيفه تو همين انذار و هشدار و بيم دادن است و بس ، و اما تعيين وقت از قلمرو وظيفه و آگاهى تو بيرون است . قابل توجه اينكه انذار را مخصوص كسانى مىشمرد كه ترس و خوف از آن روز بزرگ دارند ، و اين شبيه همان مطلبى است كه در آيه دوم سوره « بقره » آمده است : ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيه هُدىً لِلْمُتَّقِينَ : « در اين كتاب آسمانى ترديدى نيست ، و مايه هدايت پرهيزگاران است » اين گونه تعبيرات اشاره به اين حقيقت است كه تا روح حقجويى و حقطلبى و احساس مسئوليت در برابر پروردگار در انسان نباشد نه به سراغ تحقيق از كتب آسمانى مىرود نه معاد ، و نه گوش به انذارهاى انبيا و اوليا مىدهد . و سرانجام در آخرين آيه اين سوره براى بيان اين واقعيت كه تا قيامت زمان زيادى نيست ، مىفرمايد : « روزى كه قيامت ساعت را مىبينند چنين احساس مىكنند كه گويى توقف آنها در اين جهان ، عصر گاهى يا صبحگاهى بيشتر نبوده است » ! ( * ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها ) * ) به قدرى عمر كوتاه دنيا به سرعت مىگذرد ، و دوران برزخ نيز سريع طى مىشود كه به هنگام قيام قيامت آنها فكر مىكنند تمام اين دوران چند ساعتى بيش نبود . اين امر هم ذاتا صحيح است كه عمر دنيا بسيار كوتاه و زودگذر است ، و هم در مقايسه با قيامت كه تمام عمر جهان در مقايسه با آن لحظه اى بيش نيست .